Archive for isa

Vortex by THE HOWLING WIND

Posted in Reviews with tags , , , , , , on September 5, 2013 by m616

The_Howling_Wind-VortexΤο Of Babalon ήταν ένα ισχυρό πλήγμα για την καριέρα του Ryan Lipynsky στους The Howling Wind. Τα χτυπήματα με το νέο δίσκο γίνονται ακόμα πιο αλεπάλληλα και λυσσαλέα μιας και το όραμα αυτού του μεγάλου μουσικού πλέον έχει πάρει τελειοποιημένο σχήμα ως προς το πως εκφράζεται. Περιττό να αναφέρουμε ότι η ροή του δίσκου είναι τουλάχιστον υποβλητική, μια φυσική συνέχεια ευμνήμονων και σκοτεινών riffs διαδέχονται το ένα το άλλο, γητευμένα από το groove των θεόθεων Celtic Frost της “ough” εποχής, φέροντας λίγο πλέον από το πνεύμα των όσων έπραξε στους Thralldom. Η μουσική είναι περισσότερο απειλητική παρά ψευτο-ψαρωτική και παραμένει συνεχώς μέσα στο old school death/black metal πνεύμα. Το ουσιώδες drumming του Tim Call βοηθάει στη διατήρηση της όλης trippy παραζάλης του Vortex και εν ολίγοις ο δίσκος ανεβαίνει στο υψηλότερο βάθρο έμπνευσης της μπάντας συγκρινόμενος με όλο το τρομακτικά καλό παρελθόν της. Επικοί όσο και οργίλοι, οι THW με το νέο αυτό έκτροπο θα έπρεπε να απασχολήσουν μια μεγάλη μερίδα του metal ακρωατηρίου γιατί το αξίζουν όσο λίγοι. Ιερό προσκύνημα…

Blood Moon Rise by JEX THOTH

Posted in Reviews with tags , , , , , , on July 22, 2013 by m616

14949Η μπάντα της Jex Thoth πάντοτε μου ήταν συμπαθής λόγω της αγάπης που τρέφω για το doom rock σαν είδος και δη το πρωτόλειο, όπου και βασιλεύει η γυμνή έκφραση. Το Blood Moon Rise είναι ένα αμάγαλμα τέχνης με συντριπτικό feeling. Κακώς θεωρούνται μέρος αυτής της occult σπείρας όπως θεσμοθέτησαν κριτικοί και οπαδοί. Όχι ότι είχαν πλήρως άδικο βέβαια. Απλώς με το νέο άλμπουμ οι Jex Thoth αφήνουν γαλαξίες πίσω κάθε συμπαθητική μπάντα που κινείται σε ανάλογες μουσικές στρατόσφαιρες. O συγκεκριμένος δίσκος είναι σαν κάτι αντίστοιχο του μνημειώδους A Day of Nights των Battle of Mice χωρίς τις post καταβολές και τη στήριξη πάνω στη δύναμη της συγκλονιστικής φωνής της Julie Christmas. Αντιθέτως, τα αργόσυρτα rifs είναι μακάβρια και εξωφρενικά μεγαλοπρεπή, ντυμένα με το vintage περίβλημα και το μαύρο σκοτάδι. Η φωνή της Jex είναι δυνατή και πατάει ακριβώς στα όρια των δυνατοτήτων της δίχως να χάνει σε εκφραστικότητα και πάθος. Εν μέρει αγγίζουν τα τρίσβαθα της θλίψης και αυτό επιτυγχάνεται και απ’ την θεϊκή μουντάδα της παραγωγής αλλά και απ’ τον απίθανο ήχο της κιθάρας. Το μυστικιστικό ύφος του genre χτυπάει ξανά ταβάνι, εννιά χρόνια μετά την κυκλοφορία του αξεπέραστου Witchcraft. Και δεν σηκώνω συζήτηση περί αυτού.

Floating Coffin by THEE OH SEES

Posted in Reviews with tags , , , , , on May 4, 2013 by m616

tumblr_mhx0drkCBL1rsarsho1_1360349489_coverΑυτοί οι τύποι δεν αστειέυονται. Απ’ την προηγούμενη δισκάρα τους, Putrifiers II, είναι παγιδευμένοι σε ένα vintage μουσικό φόντο μόνο που πλέον έχουν ολοκληρωτικά βυθιστεί στην psych rock θάλασσα αλησμόνητων δεκαετιών. Το Floating Coffin έρχεται απλά για να ξεπεράσει αποθεωτικά τον προκάτοχό του και να επιβεβαιώσει ότι οι Thee Oh Sees μόνο τυχαίοι δεν πρέπει να θεωρούνται. Στο Floating Coffin ενορχηστρώνουν δέκα συνθέσεις acid rock με αξιομνημόνευτη ροή και εξασφαλίζουν τη πλήρη ομαλότητα του άλμπουμ που οδηγείται απ’ τον ήχο μιας τέλεια παραμορφωμένης κιθάρας – γεγονός που τους προσδίδει κι έναν garage rock χαρακτήρα. Το ότι μια μορφάρα σαν τον Ty Segall είχε νταραβέρια μαζί τους ίσως είναι αρκετό για να πειστούμε για το ποιόν τους. Tunnel Time, Night Crawler, I Come from the Mountain, Toe Cutter κι όλα τα υπόλοιπα έξι τραγούδια του δίσκου είναι πλήρως εθιστικά και καθιερώνουν το άλμπουμ αυτό ήδη ανάμεσα στα κορυφαία του τρέχοντος έτους. Τους αναγνωρίζεται κάθε προσπάθεια και τους αποδίδεται μέγιστη αξιοπιστία ως προς την τέχνη τους. Μανιταριαστείτε.

No Answer: Lower Floors by WOLF EYES

Posted in Reviews with tags , , , on May 3, 2013 by m616

homepage_large.74f3d83cΟι Wolf Eyes μιλούν με το μυστήριο “κάτι” αποκαλυπτικά. Η τέχνη τους είναι, πέρα από διάσπαρτοι ήχοι, μια διαμαρτυρία, ένα έργο που οφείλει να υποδεχτεί επαινετικά όποια κριτική. Και εννοείται πως όλη αυτή η κατά τ’ άλλα noise αρλούμπα είναι ένα σπουδαίο μουσικό επίτευγμα που επιφέρει στον καθένα ένα διαφορετικό mindfuck. Εδώ οι Αμερικάνοι ταυτίζονται με το πρωτο-noise των Throbbing Gristle και ξερνάνε με αιχμή και τόλμη τελετουργικά ηχοτόπια με τη γλώσσα της απειλής, της εγκατάλειψης και της φρίκης. Η σιωπή του τυμπάνου, οι παρανοϊκές συχνότητες και το creepy μοτίβο συνθέτουν τους ήχους του βαθιού σκοταδιού και σκιτσάρουν ολογράμματα ενός ερειπωμένου σκηνικού όπου βασιλεύει το γκρίζο και η στάχτη. Καλό θα ήταν να τσεκάρετε στο διαδίκτυο μερικές ζωντανές εμφανίσεις τους στις οποίες φαντάζομαι πως θα μεταδίδουν πλήρως τη φρικαλεότητα των τραγουδιών τους. Το πως στοχάζονται και στηρίζουν όλες αυτές τις παράξενες ενορχηστρώσεις είναι απορίας άξιο. Για όσους έχουν κάνει έστω και μια μικρή περατζάδα απ’ τα noise λιβάδια το No Answer: Lower Floors συστείνεται ανεπιφύλακτα.